جوشکاری مس
روشهای جوشکاری مس (که عموماً مس خالص صنعتی نامیده میشود) شامل جوشکاری گاز، جوشکاری قوس کربنی دستی، جوشکاری قوس دستی و جوشکاری قوس آرگون دستی است و سازههای بزرگ نیز میتوانند به صورت خودکار جوشکاری شوند.
۱. رایجترین روش جوشکاری گازی مس، اتصال لب به لب است و باید تا حد امکان از اتصال روی هم و اتصال T کمتر استفاده شود. دو نوع سیم جوش برای جوشکاری گازی قابل استفاده است. یکی سیم جوش حاوی عناصر اکسیژنزدا مانند سیمهای ۲۰۱ و ۲۰۲ است؛ دیگری سیم مسی معمولی و یک نوار برش از جنس پایه است و از عامل گازی ۳۰۱ به عنوان شار استفاده میشود. هنگام جوشکاری گازی مس باید از شعله خنثی استفاده شود.
۲. مفتول مسی مسی ۱۰۷ برای جوشکاری قوس دستی استفاده میشود و هسته جوشکاری از جنس مس (T2، T3) است. لبههای جوش باید قبل از جوشکاری تمیز شوند. هنگامی که ضخامت جوش بیشتر از ۴ میلیمتر باشد، قبل از جوشکاری باید پیشگرمایش انجام شود و دمای پیشگرمایش معمولاً حدود ۴۰۰ تا ۵۰۰ درجه سانتیگراد است. هنگام جوشکاری با مفتول مسی ۱۰۷، منبع تغذیه باید به صورت معکوس و با جریان مستقیم (DC) تنظیم شود.
۳. هنگام جوشکاری باید از قوسهای کوتاه استفاده شود و میله جوشکاری نباید به صورت افقی تاب بخورد. میله جوشکاری حرکت خطی رفت و برگشتی دارد که میتواند شکلگیری جوش را بهبود بخشد. جوش بلند باید به تدریج جوش داده شود. سرعت جوشکاری باید تا حد امکان سریع باشد. در حین جوشکاری چند لایه، سرباره بین لایهها باید کاملاً برداشته شود. جوشکاری باید در مکانی با تهویه مناسب انجام شود تا از مسمومیت با مس جلوگیری شود. پس از جوشکاری، از چکش سر تخت برای ضربه زدن به جوش استفاده کنید تا تنش از بین برود و کیفیت جوش بهبود یابد.
۴. جوشکاری دستی آرگون مس. هنگام جوشکاری دستی آرگون مس، سیمهای مورد استفاده سیم ۲۰۱ (سیم جوش مخصوص مس) و سیم ۲۰۲ هستند و همچنین از سیم مسی مانند T2 استفاده میشود.
قبل از جوشکاری، لایه اکسید، روغن و سایر آلودگیهای روی لبههای جوش قطعه کار و سطح سیم باید تمیز شوند تا از عیوبی مانند منافذ و ناخالصیهای سرباره جلوگیری شود. روشهای تمیز کردن شامل تمیزکاری مکانیکی و تمیزکاری شیمیایی است. وقتی ضخامت صفحه اتصال لب به لب کمتر از 3 میلیمتر باشد، پخ باز نمیشود؛ وقتی ضخامت صفحه 3 تا 10 میلیمتر باشد، پخ V شکل باز میشود و زاویه پخ 60 تا 70 است؛ وقتی ضخامت صفحه بیشتر از 10 میلیمتر باشد، پخ X شکل باز میشود و زاویه پخ 60 تا 70 است؛ برای جلوگیری از جوش نخوردن و لبههای کند، معمولاً لبهها صاف باقی میمانند. با توجه به ضخامت صفحه و اندازه پخ، فاصله مونتاژ اتصال لب به لب در محدوده 0.5 تا 1.5 میلیمتر انتخاب میشود.
جوشکاری قوسی آرگون مس دستی معمولاً از اتصال مثبت DC استفاده میکند، یعنی الکترود تنگستن به الکترود منفی متصل میشود. برای از بین بردن حفرههای هوا و اطمینان از همجوشی و نفوذ قابل اعتماد ریشههای جوش، لازم است سرعت جوشکاری افزایش یابد، مصرف آرگون کاهش یابد و قطعه جوش داده شده پیش گرم شود. وقتی ضخامت صفحه کمتر از 3 میلیمتر باشد، دمای پیش گرم شدن 150 تا 300 درجه سانتیگراد است؛ وقتی ضخامت صفحه بیشتر از 3 میلیمتر باشد، دمای پیش گرم شدن 350 تا 500 درجه سانتیگراد است. دمای پیش گرم شدن نباید خیلی زیاد باشد، در غیر این صورت خواص مکانیکی اتصالات جوش داده شده کاهش مییابد.
همچنین جوشکاری قوسی مس-کربن وجود دارد و الکترودهای مورد استفاده برای جوشکاری قوسی کربن شامل الکترودهای جوهر کربن و الکترودهای گرافیتی هستند. سیم جوش مورد استفاده برای جوشکاری قوسی مس-کربن همان سیم جوش مورد استفاده در جوشکاری گازی است. از ماده پایه نیز میتوان برای برش نوارها استفاده کرد و از روانسازهای مسی مانند عامل گازی 301 نیز میتوان استفاده کرد.
جوشکاری برنجی
۱. روشهای جوشکاری برنج عبارتند از: جوشکاری گاز، جوشکاری قوس کربنی، جوشکاری قوس دستی و جوشکاری قوس آرگون. ۱. جوشکاری برنج با گاز از آنجا که دمای شعله جوشکاری گاز پایین است، تبخیر روی در برنج در حین جوشکاری کمتر از جوشکاری الکتریکی است، بنابراین جوشکاری گاز رایجترین روش مورد استفاده در جوشکاری برنج است (از توجه شما به جوشکاری اتوماتیک دینگدینگ متشکریم).
سیمهای جوش مورد استفاده برای جوشکاری گازی برنج شامل: سیم ۲۲۱، سیم ۲۲۲ و سیم ۲۲۴ هستند. این سیمهای جوش حاوی عناصری مانند سیلیکون، قلع، آهن و غیره هستند که میتوانند از تبخیر و سوختن روی در حوضچه مذاب جلوگیری کرده و آن را کاهش دهند و برای اطمینان از عملکرد جوش و جلوگیری از ایجاد حفرههای هوا مفید هستند. فلاکسهایی که معمولاً در جوشکاری گازی برنج استفاده میشوند شامل پودر جامد و فلاکس گازی هستند. فلاکس گازی شامل اسید بوریک متیل فت و متانول است. فلاکسها مانند عامل گازی ۳۰۱ هستند.
2. جوشکاری قوس دستی برنج علاوه بر مس 227 و مس 237، میله های جوشکاری خانگی نیز می توانند برای جوشکاری برنج استفاده شوند.
هنگام جوشکاری قوسی برنجی، باید از روش اتصال مثبت منبع تغذیه DC استفاده شود و میله جوشکاری به الکترود منفی متصل شود. سطح قطعه جوش داده شده باید قبل از جوشکاری با دقت تمیز شود. زاویه پخ معمولاً نباید کمتر از 60 تا 70 درجه باشد. به منظور بهبود شکل گیری جوش، قطعات جوش داده شده باید در دمای 150 تا 250 درجه سانتیگراد پیش گرم شوند. در حین کار باید از جوشکاری قوس کوتاه استفاده شود، بدون نوسان افقی یا رو به جلو و عقب، فقط حرکت خطی و سرعت جوشکاری بالا باشد. قطعات جوش داده شده برنجی که در تماس با محیط های خورنده مانند آب دریا و آمونیاک قرار می گیرند، باید پس از جوشکاری آنیل شوند تا تنش جوشکاری از بین برود.
۳. جوشکاری قوس آرگون دستی برنج. در جوشکاری قوس آرگون دستی برنج میتوان از سیمهای برنجی استاندارد استفاده کرد: سیم ۲۲۱، سیم ۲۲۲ و سیم ۲۲۴، و موادی با اجزای مشابه ماده پایه نیز میتوانند به عنوان مواد پرکننده استفاده شوند.
جوشکاری را میتوان با جریان مستقیم یا جریان متناوب انجام داد. هنگام استفاده از جوشکاری جریان متناوب، تبخیر روی کمتر از زمانی است که جریان مستقیم متصل است. معمولاً پیش گرمایش قبل از جوشکاری ضروری نیست و پیش گرمایش فقط زمانی انجام میشود که ضخامت صفحه نسبتاً زیاد باشد. سرعت جوشکاری باید تا حد امکان سریع باشد. پس از جوشکاری، قطعات جوش داده شده باید در دمای 300 تا 400 درجه سانتیگراد برای آنیل شدن گرم شوند تا تنش جوشکاری از بین برود و از ترک خوردن قطعات جوش داده شده در حین استفاده جلوگیری شود.
۴. جوشکاری قوسی کربنی برنجی هنگام جوشکاری قوسی کربنی برنجی، سیم ۲۲۱، سیم ۲۲۲، سیم ۲۲۴ و سایر سیمهای جوشکاری بر اساس ترکیب ماده پایه انتخاب میشوند. همچنین میتوانید از سیمهای جوشکاری برنجی خانگی برای جوشکاری استفاده کنید. عامل گاز ۳۰۱ یا مشابه آن میتواند به عنوان فلاکس در جوشکاری استفاده شود. جوشکاری باید با قوس کوتاه انجام شود تا تبخیر روی و آسیب سوختگی کاهش یابد.
زمان ارسال: 10 مارس 2025